A tak na serio, autobus się zepsuł i musiałem skorzystać z alternatywnych środków. Było wesoło i męcząco, ale przynajmniej poznałem parę
***
Mija trzeci tydzień. Jest okej - zajadam się jogurtem, gadam swobodnie i nie ma problemów raczej.
Czas jest dziwnym stworzeniem, co biega i się wlecze.
Obecnie - biegnie.
Dobrze, że jeszcze płuca mi od tego chloru nie wysiadły, bo bym nie nadążał łapać oddechu.
Teraz - rosyjski wieczór. Chcę posłuchać śpiewanej cyrylicy.
Ostatnio po głowie plączą mi się dylematy moralne, problematyka kary śmierci. Na moje nieszczęście nie mam dobrej pamięci, bo zwykle refleksja nachodzi mnie w autobusie. Chyba wrócę do instytucji zeszytu i długopisu (obowiązkowo czarnego!).
Chciałem zmienić layout, ale nici. Nie mogę się wziąć za to. Mam alibi takie, że brakuje mi myszki do swobodnego manipulowania wirtualnym narzędziem. Przyczepić się można, że wystarczy klawiatura i klepanie formułek...
***
Usłyszałem, że mam dystans do siebie.
Fakt, mam. I to do słownie do siebie.
Bo o sobie.
I dla mnie to zwyczajne.
***
Grający w Skyrima;
Fel C:
Co do tytułu, moje kochane: "we were but stones, your light made us stars".
OdpowiedzUsuńA ja co drugi czwartek i piątek dokonuję niemożliwego... Nieważne. Awtobusy są jak słonie, tramwaje to węże, a dźwigi na budowie naszego wydziału wyglądają jak żyrafy. Ot, miejska dżungla.
Tak, biegnie. Zapierdala wręcz. W czwartek jest zaczyna się grudzień, a ja cały czas mam wrażenie, że ledwo wrzesień się skończył.
Ilekroć czegoś słucham, łapię się na tym, że tak, to jest to.
Gdyby nie kara śmierci, nie byłoby chrześcijaństwa. Przepraszam za to brutalne uproszczenie.
O, ja też. Ale nie dlatego, że Eddie mi się znudził czy coś. Ale... moją wymówką jest brak natchnienia i odpowiednich obrazków.
;_; a ja nie mam 2h wolnego czasu, żeby obczaić Minecraft 1.0 ;_;
(bo lepiej wtedy obejrzeć jakiś film).
Nie będąca sobą,
Cineva