Punkt na sinusoidzie.

Sinusoida. Moje życie to jedna wielka sinusoida o dużej częstości. Ale mam wrażenie, że maksimum przypada zawsze na noc, a minimum - na dni.
Może postąpiłem nie tak? Głowię się już od dwóch dni...

Przez ostatni tydzień byłem socjopatą, chyba dzisiejsze judo jakoś to ze mnie wyrzuciło. I to dosłownie. Jeszcze mnie plecy bolą... Dobrze mi to zrobi, ale na razie wszystko mnie boli.

Ktoś chce iść na jogging wieczorem?

Niekoniecznie już dzisiaj - dzisiaj przecież klapki na oczy i uczymy się do laba.

***
Fejsbuk chyba ostatnio zrozumiał moje potrzeby i wyświetla mi kompletną listę najpotrzebniejszych ludzi. Mało to w życiu przydatne, ale jak satysfakcjonuje. Zauważyłem też, że dużo osób polubiło moją tablicę i rozpisuje się na niej (zostawiam wieczorem zmianę statusu i 3-4 komentarze, a rano się budzę i widzę cały dialog na 30 chmurek...).
Z rzeczy którymi mogę się pochwalić, to zrobiłem porządek w swoich zdjęciach. A ile radości było przy wynajdywaniu fotek sprzed 4-5ciu lat! Będę musiał aparat przywieźć - będzie co wspominać z okresu studiów, a ja nie chcę na samym końcu zapomnieć, co było na samym początku.

A co dzisiaj?
Najpierw oczekiwanie w napięciu. I nawet nie chciałem się skupić na pracy. Wynik? Na darmo wypatrywałem.
Co dziwne, wuef przywrócił moją wiarę w siebie. Był śmiech, poznałem Informatyka i ćwiczyliśmy 'Tango', jak ktoś ujął nasze judo... A potem niespodziewane spotkanie no i wreszcie jedzenie :) (wbrew pozorom, nie jestem ciągle głodny!).
Doroto-Aniu, nie zapomnij o obiecanych kanapkach dla mnie ;)

Aha. Coś zauważyłem ostatnio. Nie wiem, czy to znowu moja wyobraźnia, czy coś poważnego, ale widziałem pewne przerażenie w oczach kogoś. Czy to jest dobry znak? Już raz przechodziłem przez takie coś i nikt nie osiągnął celu. Nie chcę, by schemat się powtórzył.

No i zacząłem prowadzić Dnévnik. Krašno.

Do zobaczenia.

---

Fel C: